دوباره آخر یک راه...

دوباره باید جهان را ادامه دهیم...

خدایا ....................................

 سال نو مبارک........

امیدوارم سال خوبی براتون باشه..........

             دنيا كوچكتر از آن است كه با

                             خداحافظي من و جدايي تو /

                            با رفتن تو و ماندن من /

                                                                   فاصله ها زياد شود...!

من ديدم

     تو را كه لبخند مي زدي به احساس من

من شنيدم

   كه هزار بار مي گفتي : "دوستت دارم"

من احساس كردم   

   كه دستان لرزانم را گرفتي و… تابستان شدم!

من ديدم.شنيدم و از اعماق وجودم احساس كردم…

من…

*  *  *

اين فلسفه بيدار شدن از خواب

                                     عجيب مرا مي آزارد !!!

آدمـک آخــرِ دنيــاست
بخند آدمـک مـرگ هـمين جاست
بخند آن خـدايی که بـزرگش خوانـدی
به خـدا، مثـل تـو تنهـاست
بخند دستخطی کـه تـو را عاشـق کرد
شوخـیِ کاغــذی ماسـت
بخند فکر کن دردِ تـو ارزشـمند است
فکر کن گريـه چـه زيباست
بخند صبحِ فردا به شبت نيست که نيست
تـازه انگار کـه فـرداسـت
بخند ، راستـی......
آنچـه بـه يــادت داديم پَر زدن نيست
......کـه درجاسـت
بخند آدمــک نغمــه آغــاز نخوان
به خــدا آخــر دنيـاست
.......بخند......

وسط باغچه خیالش یه حوض بزرگ درست کرده بود یه حوضی که خالی بود و نمی خواست آنرا با اب شیرین پر کند

نمی خواست ماهی سرخ توش شنا کند!!!

می خواست حوض زندگیشو با اب دیده پر کند.

دیده ای که گاهی غم دیده بودو گاهی شادی و هر بار به خاطر یکی از انها اشک ریخته بود.

دیگر نمی خواست آب دیده اش روی زمین بریزد نمی خواست روی خاک بریزد نمی خواست پا رویش بگذارد و گل درست کند

 می خواست یه جائی داشته باشد که هر بار اشک میریزد اشکهاشو جمع کند.

به خیالش این تنها آبی هست که همیشه زلال میماند میخواست حوض خیالاتش همیشه پاک و تمیز باشد.

پس تصمیم گرفت حوض خیالاتشو بسازد

 اما قبل از اینکه شروع به ساختن آن بکند

 رو به آسمان کردو گفت:

 خدایا میخواهم این حوض فقط از آب دیده ام پر شود!

پس به ابرهایت بگو در این حوض گریه نکنند!

 این حوض برای اشکهای من هست.

وبه خورشیدت بگو اشکهایم را ندزدد!

 بگو به این حوض کاری نداشته باشد و حتی نگاهش به آن نیافتد.

خدا لبخندی زدو گفت : این حوض خیالات توست و من هرگز نمیگذارم کسی به خیالات تو نزدیک شود.

یک روز که مشغول ساختن حوض خیالاتش بود فرشته ای کنارش آمد و ازش پرسید:

چرا میخواهی اشکهایت را جمع کنی ؟

همینطور که حوض خیالاتشو می ساخت گفت :

برای اینکه تا روزی که این حوض از اشکهایم پر شود من امیدوار خواهم بود و از خدای خود ناامید نخواهم شد.

برای همین می خواهم حوضی بزرگ بسازم و قطره قطره اب دیده در آن بریزم انقدر بزرگ تا هیچوقت پر نشود.

فرشته لبخندی زد و گفت:

جالب است اما

چرا بدون ساختن حوض خیال بدون جمع کردن اب دیده  در آن نمی توانی امیدوار باشی؟

پاسخ داد:

 چون هر بار که اشکهایم زیر پاهایم رفتند هر بار که محو روزگارم شدند هر بار که مردند و فنا شدند  دلم از زندگی گرفت و احساس کردم مروارید های هستیم را یکی پساز دیگری از دست میدهم  بدون آنکه به گنج اصلی زنگیم رسیده باشم.

خواستم آنها را جمع کنم تا دیگر دلم از نابودیشان نگیرد و به خاطر نیست شدنشان امیدم را از دست ندهم.

فرشته لبخندی زد و گفت :

کار عجیبی میکنی و من تابه حال هیچ انسانی را ندیدم که قطره های اشکش را  در حوضی جمع کند تنها برای اینکه به خداوند امیدوار بماند!

اما یک سوال از تو دارم و ان اینست که آدمی در طول زندگیش بارها و بارها به خاطر شادی و غم میگرید پس حوض خیالات تو روزی پر خواهد شد

فراموش نکن که هر چیزی در دنیا ظرفیتی دارد .

آن وقت چه میکنی؟

گفت : گمان نمی کنم آن روز در جهان باشم و پر شدنش را ببینم و بعد لبخندی زدو گفت: محال است تا زمانی که زنده ام این حوض بزرگ پر شود.

و دوباره به کارش مشغول شد.

فرشته لبخندی زد و گفت:

 هیچ محالی محال نیست.

چشم برگرداند و از فرشته خبری نبود او رفته بود.

باز به یاد حرف فرشته افتاد خنده ای بلند کرد و به کارش ادامه داد.

حوض خیالاتش ساخته شد .

سالها گذشت نصف حوض پر شده بود!

چون بارها دلش شکسته بود و نه فقط قطره بلکه سیل اشک در حوض ریخته بود.

بیشتر قطره های اشک از برای غم بودند و قطره های اشک شوق خیلی کم بودند و گاهی حباب وار خودنمائی میکردند.

باور نمی کرد به این زودی نصف حوض از اشکهایش پر شده باشد.

رو به آسمان کرد گفت:

شاید کار ابرها باشد اما همینکه این را گفت یاد حرف خدا افتاد

 با خودش دعوا کرد و گفت :

خدا الکی با کسی عهد نمیبندد.

  بعد به یاد هر بار گریستنش افتاد و با خود محاسبه ای کرد

و دید همه اشکها مال خودش هست پس غمگین شد و برای همین غم  قطره ای دیگر از چشمش در اب دیده هایش ریخت و یک قطره دیگرنیز اضافه شد.

سالها گذشت حوض پر از اشکهای او شده بود

 می ترسید گریه کند میترسید قطره ای ار چشمش فرو بریزد چون او هنوز زنده بود و حوض خیالات و آرزوهایش پر شده بود

 و شاید فقط یک قطره میتوانست آنرا لبریز کند.

فرشته دوباره بعد سالها به کنارش آمد بغض را در گلویش و چشمانش دید

 و گفت:

میدانم که میترسی اما اگر نگذاری قطره اشکت فرو بریزد قلبت فرو میریزد

 و آنوقت بدون قلب چطور میتوانی عاشق باشی؟

با لرزشی در صدا گفت :

 اما اگر حوض لبریز شود من ناامید میشوم.

فرشته گفت :

تو نباید برای اینکه به خدا امیدوار باشی این کار را می کردی !

 اگر یادت بیاید سالها پیش همان روزی که خواستی حوض خیالت را بسازی

به تو گفتم که هر چیز ظرفیتی دارد

 تو باید به کمک خدا و اینکه هر لحظه با تو همراهست فکر کنی

  اینکه او تو را ناامید نمی کند تو باید بی انتها به خدا امیدوار باشی نه محدود به یک حوض از اب دیده.

اینبار اصلا نمی توانست به حرفهای فرشته بخندد

 برعکس می خواست گریه کند

 اما تردید او را در بر گرفته بود و میترسید خدا او را ناامید کند.

فرشته گفت:

 اگر به تو ثابت شود خدا تو را ناامید نمی کند قول میدهی این حوض را رها کنی و تا روزی که زنده هستی به خدا امیدوار باشی و امیدت را به خدا محدود نسازی؟؟؟؟

لبخندی زدو گفت:

 بله قول میدهم.

فرشته گفت : پس بگذار یک قطره اشک در حوض بچکد.

گفت اما فقط یک قطره آنرا سرازیر میکند و ...

مگر نگفتی قول میدهی پس بگذار خداوند به تو ثابت کند.

با شک و تردیدی بی انتها قطره اشک را از نگاهش رها کرد.

اما قبل از اینکه قطره به اب برسد کبوتری از شاخه بالای حوض پرید و پر آن روی حوض اب افتاد و قطره اشک روی آن ارمید و در آب فرو نرفت.

باورش نمیشد اما خدا به او ثابت کرد که نمی گذارد ناامید شود و درست در آخرین ثانیه نیست شدن قطره را نجات داد و حوض خیالاتش را لبریز نساخت.

و از آن روز دیگر نه حوضی ساخت و نه میترسید که ناامید شود

 زیرا حتم داشت خداوند هر لحظه با اوست و هرگز نمی گذارد او ناامید شود.

خاموش ميشوم و مكث می كنم تو آه می كشی

من از سرزميني مي آيم

سرا پا عشق

سرزمين مرغكان عاشق

سرزميني كه تنها يك رنگ بر آن

حكومت مي كند:

"سفيد"

رنگ پاكي ها

رنگ خلوص

رنگ بي رنگ بودن

بي ريا بودن

بي غل و غش بودن

كبوتران سرزمين من همه سفيدند

درياچه هاي زلال سرزمينم

با رقص قوهاي سفيد

عشق را به بي رنگي دعوت مي كنند

نجابت در سفيدي اسبان سرزمينم

خودي نشان مي دهد

ترا به اين سرزمين دعوتي ست

ترا آغوش به روي تمام سفيدي ها

بازست

بيا به سرزمين پاكي ها قدم بگذار

بياموز بي رنگ بودن را

و
فرياد زن :

می گن آسمون هفت طبقه داره

زندگی رو دووست دارم چون که باهام کار نداره

زندگی رو دووست دارم چون دیگه هیچ حال نداره

زندگی رو دووست دارم چون نمی گه کجا بوودی

زندگی رو دووست دارم چون دیگه هیچ جا نداره

زندگی رو دووست دارم چون نمی گه دووستم داری؟

زندگی رو دووست دارم چون دیگه احساس نداره

زندگی رو دووست دارم چون نمی گه بیا پیشم

زندگی رو دووست دارم چون دیگه غوغا نداره

زندگی رو دووست دارم چون نمی گه صبحت به خیر

زندگی رو دووست دارم چون دیگه خورشید نداره

زندگی رو دووست دارم چون نمی گه چرا دعا

زندگی رو دووست دارم چون دیگه قبله نداره

زندگی رو دووست دارم چون نمی گه حالا چرا؟

زندگی رو دووست دارم چون دیگه سهراب نداره

زندگی رو دووست دارم چون نمی گه سیب بخور

زندگی رو دووست دارم چون دیگه باور نداره

زندگی رو دووست دارم چون نمی گه  قایم بشو

زندگی رو دووست دارم چون دیگه دیوار نداره

زندگی رو دووست دارم چون نمی گه برف نمیاد

زندگی رو دووست دارم چون دیگه ابری نداره

زندگی رو دووست دارم چون نمی گه کلاغه پر

زندگی رو دووست دارم چون دیگه مریم نداره

زندگی رو دووست دارم چون نمی گه قشنگ شدی

زندگی رو دووست دارم چون که دیگه نا نداره

زندگی رو دووست دارم چون می دوونه دووسش دارم

زندگی رو دووست دارم چون دیگه آیا نداره...

شب شده ساکته دوباره خوونه
 می گرده دل دنبال یک بهوونه
 می گرده باز گنجه ی خاطراتو
 پی یه حرف ناب و عاشقوونه
 عکس تو رو باز می ذاره رووبرووش
 که تا ته شب واسه تو بخوونه
 دلم توو التهابه که چه جووری
 قدر چشای نازتو بدوونه
 تو عصری که قحطی عطر یاسه
 اما به جاش دوست دارم گروونه
 کافیه اسمتو یه جا ببینم
 تا حس شعرم بزنه جوونه
من نمی توونم بگم اندازه شو
اینو فقط شاید خدا بدوونه
 محاله که عشق ما رو ندوونن
 برو سوال کن از گلای پوونه
 اگه بخوان خیلی کم از تو بگن
 می گن هموون که خیلی مهربوونه ؟
  مهم واسم تویی که اسم نازت
 با من یه جایی پشت آسموونه
اوونا نمی دوونن ستاره هاموون
 دوتاس ولی تووی یه کهکشوونه
 اینو بخون تا دوباره بدونی
 دیوونتم ، دیوونتم ، دیوونه

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم............